Voor 4 personen

Ingrediënten

600g konijnmedaillons
1 rode paprika (in blokjes)
1 venkel (in repen)
3 tomaten (ontveld, ontpit en in blokjes)
1 blikje tomatenpuree
1 courgette (in blokjes)
2 el kappertjes
1 ui (gesnipperd)
1 teentje look (gesnipperd)
1 kl tijm
1 kl oregano
Olijfolie
2dl groentenbouillon
1 kl rozemarijn
Peper
Zout (eventueel)

Bereidingswijze

Fruit de ui en knoflook aan in 2 el olijfolie. Voeg er de paprika- en de courgetteblokjes en venkelreepjes aan toe en stoof aan. Doe er de tomatenblokjes, tomatenpuree en kappertjes bij.

Blus met de groentebouillon en breng op smaak met tijm, oregano en peper. Laat 15 minuten op een zacht vuurtje onder deksel garen.

Wrijf de medaillons in met wat olijfolie en kruid ze licht met peper (en eventueel zout). Verhit een grillpan en gril de medaillons gedurende 2 à 3 minuten aan elke kant. Strooi er de rozemarijn over en serveer met de zuiderse groenten. Lekker met knapperig gebakken stokbrood.

Bron: Libelle 

Voor 4 personen

Ingrediënten

• 500 g krielaardappelen
• 2 x 200 g Alpro® soya Fruitfilet Appel
• 1 e.l. Alpro soya Bakken en Braden
• 8 rijpe tomaten in plakjes gesneden
• 2 e.l. plantaardige slaolie
• vers gemalen peper
• snuifje kruidenzout
• 2 lente-uitjes in ringetjes gesneden
• plukje bladpeterselie

Bereiding

Kook de aardappelen gaar en snijd ze in blokjes. Bak de fruitfilet in Alpro® soya Bakken en Braden goudbruin. Beleg de borden met de schijfjes tomaat en de aardappelblokjes.
Besprenkel met wat slaolie. Leg daarbovenop de warme Alpro® soya Fruitfilet Appel. Kruid met versgemalen peper en een snuifje kruidenzout. Werk af met bladpeterselie en de lente-ui.

Bron: Alpro Soya

Voor 4 personen

Ingrediënten

-         80 g Alpro soya Cuisine

-         130 g ricotta

-         120 g Alpro soya Dessert Vanille

-         2 kopje espresso

-         lepel amaretto

-         1/2 Pak lange vingerd

-         cacaopoeder

-         2 g agar agar

Bereiding

Strooi de agar agar poeder bij de Alpro soya Cuisine en warm hem geleidelijk al roerend op tot het gesmolten is. Klop vervolgens de ricotta door de Alpro soya Dessert Vanille en meng met het Cuisine-mengsel. Meng de espresso met de amaretto, schenk dit over de lange vingers en laat het kort intrekken. Leg in een schaal eerst een laagje lange vingers, vervolgens een laagje crème en herhaal de lagen. Eindig met een laagje crème. Zet de tiramisu enkele uren in de koelkast en strooi er voor het serveren een laagje cacaopoeder over. Garneer met wat frambozen en rode besjes.

Bron : Alpro Soya

Voor 4 personen

Ingrediënten
500 ml Alpro soya Yofu Nature
1 mango Geschild en in stukjes
1 papaja Geschild en in stukjes
1 theelepel honing
1 theelepel gember Geraspte

Bereiding

Doe alle ingrediënten in een blender, keukenmachine of smoothiemachine en mix glad. Breng eventueel op smaak met extra gember en server direct.

Bron: Alpro Soya

Ouders hebben wellicht de meeste invloed op de eetgewoonten van hun kinderen. Zij vormen de belangrijkste bron van voedingsinformatie voor hun kinderen. Bovendien leren kinderen in eerste instantie eten wat ze hun ouders zien eten en imiteren ze hun eetgedrag. Dit imitatiegedrag start reeds van bij de eerste voedingen. Ouders zijn echter geen geschoolde voedingsdeskundigen. Ze hebben daarom nood aan ondersteuning. In dit artikel worden enkele belangrijke basisprincipes en vuistregels opgesomd die ouders als leidraad bij een goede voedingsopvoeding kunnen gebruiken.

1. Het goede voorbeeld doet wonderen

Als mama de krant leest aan tafel, waarom zouden kinderen dan niet aan tafel mogen spelen? Of als papa het eten schijnbaar niet lust, waarom zou junior het dan wel moeten opeten? Spreek af dat je het goede voorbeeld geeft. Dit geldt voor tafelmanieren maar ook voor het eetpatroon. Eet zelf veel groenten en fruit, drink zelf voldoende melk, snoep niet te veel en drink water in plaats van frisdranken. Kinderen leren door te imiteren.
Eet daarom zo veel mogelijk samen met de kinderen. Als er geen voorbeeld is om te imiteren of als het voorbeeld niet het goede is, dan mag je niet verwachten dat kinderen goede eetgewoonten en tafelmanieren aanleren. Zeg ook af en toe expliciet dat je het echt lekker vindt en prijs de kok van dienst. Ook dat is een voorbeeld dat navolging verdient.

2. De tv eet niet mee

Laat kinderen geen spelletjes spelen, tvkijken of tekenen tijdens het eten. Het leidt hen te veel af. Hou het wel gezellig. 
De strikte regels van vroeger “aan tafel wordt niet gesproken” of “kinderen moeten alleen eten en niets zeggen” zorgen voor een gespannen sfeer aan tafel. 

3. Een tafel om van te smullen

Leuk eetgerei stimuleert kinderen om te eten. Kies eetgerei dat is aangepast aan hun motoriek. Verwacht niet van een kleuter dat hij perfect met een groot mes en een grote vork kan eten. Laat de kinderen op hun eigen originele manier de tafel dekken.

4. Klokvaste maaltijden

Eten op vaste uren en plaatsen is belangrijk voor elk kind. Een kind heeft nood aan regelmaat, ook met betrekking tot eten. Eens ze oud genoeg zijn om de klok te lezen, weten ze wanneer ze aan tafel worden verwacht. Eet bij voorkeur met het hele gezin samen. Zo leren kinderen die momenten te waarderen en maak je ze duidelijk dat de hele dag door eten niet kan. Door op vaste momenten te eten hou je ook een beter overzicht op wat je zelf maar ook op wat je kinderen eten.

5. Het eten is klaar! Binnen 10 minuten aan tafel!

Roep de kinderen aan tafel wanneer het eten bijna klaar is. Zo kunnen ze hun spel of activiteit nog afronden en komen ze rustig aan tafel. Verwittig je te laat, dan zullen ze meestal niet tijdig aan tafel komen en dat wekt alleen maar wrevel. 
Voorkom dit.

6. Neem rustig de tijd maar tafel niet te lang

Zorg voor een rustige, aangename sfeer en hou de kinderen niet nnodig lang aan tafel. Samen tafelen is het ideale moment om de gebeurtenissen van de dag te overlopen (wat heb je op school gedaan? Waar werk je aan?) en tijd en aandacht te hebben voor elkaar.
Kinderen kunnen meestal niet lang stilzitten. 
Verwacht dan ook niet dat ze zoals volwassenen rustig kunnen natafelen. Wil je dat nog graag even doen met je partner, laat de kinderen dan alvast van tafel gaan. Dat is voor iedereen rustiger. Maak wel duidelijke afspraken, bijvoorbeeld dat men niet van tafel gaat alvorens iedereen klaar is met eten. Breng kinderen van bij de start goede eet- en tafelmanieren bij. Zo kan je ze ook makkelijk meenemen naar etentjes buitenshuis of bij vrienden. Drukke onrustige kinderen die steeds van tafel weglopen, verstoren de maaltijd en maken het minder leuk en minder gezellig.

7. Begin met een beetje

Schep het bord van de kinderen niet meteen boordevol. Je start beter met één aardappeltje om er even later nog eentje bij te geven. Kijkt je kind op tegen een berg eten op zijn bord en heeft het niet veel eetlust, dan begint het er al met tegenzin aan. Heeft je kind wel veel eetlust en vraagt het nog een extra schepje bij, reageer dan positief, bijvoorbeeld: 
“Wat fijn dat je dit zo lekker vindt en zo flink eet”. Positieve stimulansen werken beter dan negatieve zoals “Is je bord weer niet leeg?”. Hou wel steeds de verhoudingen in het oog. Het is niet goed als een kind bijvoorbeeld altijd alleen maar vlees bijvraagt en nooit groenten.

8. Een nieuwe smaak is niet meteen raak

De smaak van een kind is in ontwikkeling. Zelfs de smaak van volwassenen evolueert nog voortdurend. Eén maal geen boontjes lusten, betekent niet dat het kind nooit boontjes zal willen eten. Pas na gemiddeld acht tot negen keren proeven, herkennen en waarderen kinderen een nieuwe smaak. Laat ze af en toe opnieuw bepaalde voedingsmiddelen proeven, eventueel in een andere vorm. 
Combineer weinig geliefde producten met eten waar ze wel dol op zijn zoals appelmoes of ander fruit, worteltjes, spaghetti, lasagne en pizza. Leer een kind dat het niet alles moet opeten van wat het echt niet lekker vindt. Geef echter wel aan dat het altijd moet proeven van wat er op tafel komt, minstens één hapje. 
Kinderen kunnen soms ineens zelf aangenaam worden verrast door de smaak.

9. Voor een keer is belonen fout

Een beloning voor een leeg bord of een straf voor een vol bord aan het einde van de maaltijd maakt van eten een machtsmiddel. 
Vermijd dat je het gewenste gedrag alleen nog maar kan kopen. 
Dreigen met straf is geen goed idee. Een beloning voor een leeg bord betekent onrechtstreeks ook dat flink eten eigenlijk een zware taak en lastig is. Kinderen gaan eten dan ervaren als iets onaangenaam en bedreigend. Eten kan als gevolg van een dergelijke aanpak bovendien verkeerde of negatieve associaties 
oproepen wat in extreme gevallen kan leiden tot eetstoornissen bv. anorexia, boulemie, stelselmatig overeten, eten als troost). Een toetje of een snoepje als beloning voor het opeten van bijvoorbeeld groenten die het kind minder lekker vindt, versterkt bij het kind het idee dat een toetje of snoepje lekker is en groenten niet. Eet een kind zijn bord niet leeg, schenk er dan niet al te veel aandacht aan en ruim de tafel gewoon af. Wil je kind kort na de maaltijd iets eten (een koekje, een snoepje) omdat het nog honger heeft,wees dan kordaat en laat het wachten tot het volgende normale eetmoment. Als je kind weet dat het altijd een tussendoortje krijgt als het ernaar vraagt, dan zal het niet gemotiveerd zijn om aan tafel te eten. Is er het vooruitzicht van een tijdje honger lijden dan zal het sneller geneigd zijn aan tafel te eten.

10. Het bordje moet niet altijd leeg

Het kind moet niet bepalen wat er op tafel komt. Het mag wel zelf beslissen hoeveel het eet. Zo behoudt het kind het aangeboren gevoel om zijn voedselinname af te stemmen op zijn behoefte. 
Stimuleer je je kind steeds opnieuw om meer te eten dan het zelf zou doen, dan verliest het kind voeling met zijn interne signalen van honger en verzadiging en vergroot de kans op het ontstaan van overgewicht.
Het is dus de verantwoordelijkheid van de ouders om de kinderen een evenwichtige en gevarieerde voeding aan te bieden. Dat betekent niet dat de kinderen geen inspraak mogen hebben in wat op tafel komt. Laat ze bijvoorbeeld kiezen tussen twee soorten vlees of voor de manier waarop de groenten worden bereid (bv. met of zonder melksaus). De ouders moeten wel duidelijke grenzen aangeven (bv. vandaag spinazie of spruitjes). Vragen zoals “Wat zullen we vandaag eten?” zijn te vaag, zeker voor kleine kinderen.

Bron: gezondheid.be

Ons lichaam bestaat uit gemiddeld 70% water. Het is noodzakelijk bij belangrijke functies van ons lichaam. Drink je wel voldoende? Doe hier de test!

http://www.gezondheidstest.be/testjes/VD_vochttest.htm

Voor: 4 perso(o)n(en)
Type: hoofdgerechten
Duur : 20 min  - Gemakkelijk

Ingrediënten:

16 pannenkoeken
1/2 bosje platte peterselie
1 pak gerookte zalm, in blokjes gesneden
2 eetlepels room
1 citroen

Bereiding:

Bron: e-gezondheid

Yoghurt is een bereiding op basis van gefermenteerde melk. Dit melkproduct bevat levende bacteriën, en dat komt de spijsvertering ten goede. Een woordje uitleg.

Hoe werkt de bacteriële gisting in yoghurt?

Yoghurt wordt gemaakt van gepasteuriseerde melk (van koeien, maar ook van schapen, geiten, kamelen, ezels,..) waaraan bacteriën worden toegevoegd om de gisting op gang te brengen.

Het gaat om de bacteriën Streptococcus thermophilus en Lactobacillus bulgaricus. In één gram yoghurt zitten minstens 10 miljoen van deze bacteriën. Ze moeten ook in het eindproduct nog levend zijn. Bij het eten van de yoghurt komen deze levende bacteriën dan in onze darmen terecht. Daar zetten ze het gistingsproces voort en bevorderen ze zo de spijsvertering.

Om de naam yoghurt te mogen voeren, mag men uitsluitend deze types bacteriën gebruiken. Soorten van gefermenteerde melk met andere types van bacteriën (bifidus bijvoorbeeld), mogen dus de naam yoghurt niet dragen.

Een weetje: sojamelk kan geen yoghurt worden, want de bacteriën hebben lactose nodig voor de gisting. En deze suiker zit niet in sojamelk.

Spijsverteringsproblemen?

Naarmate we ouder worden, verliest het enzym dat instaat voor de vertering van lactose - een suiker die alleen in melk wordt aangetroffen - aan efficiëntie. Dat verklaart ook waarom veel volwassenen geen of moeilijk lactose verdragen. Als ze lactose binnenkrijgen, krijgen ze systematisch buikpijn, winden, een opgeblazen gevoel en zelfs diarree.

Voor deze mensen kan het nuttig zijn om yoghurt te gaan eten. Anders dan andere melkproducten geeft yoghurt geen spijsverteringsproblemen. Dat fenomeen wordt toegeschreven aan de aanwezigheid van bacteriën. Bij aankomst in de darmen verteren ze een deel van de lactose tijdens het proces van de darmgisting. De textuur van yoghurt vertraagt bovendien in vergelijking met melk ook de darmtransit, waardoor de enzymen de tijd krijgen om hun taak - de spijsvertering - te voltooien.

Bij diarree worden bacteriën - ook bekend als probiotica - trouwens aanbevolen in plaats van melk, vooral bij kinderen (aanbeveling van de Wereldgezondheidsorganisatie - WGO). Het herstel verloopt sneller en de risico's op ondervoeding blijven veel beperkter.

Yoghurt, een vaste waarde in onze voeding

Yoghurt heeft meerdere voordelen op het vlak van voeding. Het bevat veel eiwitten, maar ook calcium, fosfor, en riboflavine (vitamine B2, die is nodig voor de omzetting van de voedingsstoffen in energie).

En yoghurt is ook gewoon lekker!

Behalve de smaak en de fijne textuur trekt yoghurt aan door zijn frisheid.

Als u op uw lijn let, kies dan yoghurt natuur. Die bevat geen suiker. De consumptie moet natuurlijk gebeuren binnen een voor de rest ook gevarieerde en evenwichtige voeding.

LIGHT PRODUCTEN

Tegenwoordig kan de consument in de winkel heel wat "light"-producten kopen. Onder het voorwendsel van een combinatie van vermageren en comfort biedt de voedingsindustrie ook minder vette producten aan die niet echt doen vermageren. Deze producten zijn hooguit een interessant hulpmiddel als de consument een strikt dieet volgt en kunnen een onevenwichtige voeding niet compenseren.
Maar de vermelding "light" houdt ook heel wat risico’s in. Zo deinzen fabrikanten er niet voor terug om kleinere porties aan te bieden in een poging een product minder vet te maken. Volgens dit principe (minder gewicht = minder vetstoffen) wordt de consument onder andere misleid door de bereide gerechten. Soms is het zelfs zo dat bepaalde bereide gerechten evenveel wegen, maar toch meer calorieën bevatten dan het originele gerecht.
Deze discussie slaat ook op de vetstoffen. Bij de “light” margarines kan het vetgehalte variëren van 41% tot 60%. Een “licht” verschil! Terwijl “light” olie, in tegenstelling tot wat de reclame laat uitschijnen, helemaal niet bestaat.
"Light" dranken mogen dan al interessant lijken omdat ze minder calorieën bevatten, ze krijgen toch kritiek van heel wat specialisten die van mening zijn dat ze de interesse van de consument voor een gesuikerde smaak levend houden en niet onmiddellijk enige kwalitatieve voedingsstof bieden.
In de groep van het snoepgoed moet de consument beslist uitkijken voor de "light" chocolade die zeker niet minder calorieën bevat dan de klassieke chocolade. Slechter nog: de suiker werd vervangen door polyolen en verhoudingsgewijs door vetstoffen. Bijgevolg bevat "light" chocolade soms zelfs meer calorieën.
Wat yoghurt en andere zuivelproducten betreft, is het zo dat de producten met de nieuwe smaken (“Tarte Tatin”, stukjes chocolade, vruchtenyoghurt), zelfs in “light”-versie, meer calorieën bevatten dan een klassieke yoghurt natuur. Temeer daar het gewicht van de portie toegenomen is. Bijna 25 gram op twintig jaar tijd.
“Light” chips zijn slechts “light” van naam, hun hoeveelheid calorieën vermindert nauwelijks met 70 Kcal (500 Kcal in plaats van 570 Kcal). Dit geldt ook voor enkele koekjes.

Etiketten aandachtig lezen kan heel interessant zijn, ook al is een vergrootglas soms echt wel nodig. Twee elementen zijn belangrijk om te komen tot vergelijkbare productgewichten: de calorie- en de vetinname.
U vermijdt ook beter de “light” bereide gerechten die vaak veel te veel zout en te weinig groenten bevatten, de gesuikerde dranken (water is de ideale oplossing, want het “natuurlijke” water bevat geen calorieën) en vruchtenyoghurt. "Light” snoepgoed en snacks zijn over het algemeen weinig interessant, met uitzondering van hier en daar een merk.